Darname (Keloglan'ın Darnamesi)

Uzaklardan, yolların tozunu yutarak köye döndüğümde her şey aynıydı; tek değişen, benim yokluğumdu. Evin eşiğine adım atar atmaz annemin sesi çınladı: "Boş ellerle gelmişsen, geri dön!" Gülümseyerek yanıtladım onu. İçeri girip getirdiğim kutuyu halının üzerine bıraktım. "Açıl sofram, açıl!" diye fısıldar fısıldamaz, kutu sanki sihirli bir el değmişçesine açıldı. Gözlerime inanamadım. Karşımda, eksiksiz bir ziyafet sofrası duruyordu; öyle ki, cennetten indirilmiş gibiydi sanki. Bu anı kelimelere nasıl sığdıracağımı bilemiyorum. Her şey, ama her şey oradaydı.