Darılma Bana

Toprağın sert nefesi, dağların suskunluğu ve ellerin umarsız dokunuşu... Murat Sözer’in *Darılma Bana*’sı, ıssız yaylalarda kaybolan bir yüreğin izini sürüyor. Kimsenin anlam veremediği bu bayırlar, kimi zaman bir sığınak, kimi zaman da sessiz bir yargıç gibi duruyor karşısında. Kurak toprakların altında akan suları, bileklerine kadar hissetmek isteyen birinin hikâyesi bu; belki de hiçbir şeye değmeyecekmiş gibi görünen ellerin, aslında her şeye dokunduğunu fark etmenin öyküsü. Yüzlerce kelime değil, tek bir bakışın gümbürtüsüyle anlatılan bir dünyada, sözler bazen fazla gelir. Sözer, o gürültüyü susturup, geriye yalnızca tenin sıcaklığını, toprağın kokusunu bırakıyor. Kısacık sayfalarında, büyük bir boşluğun içinden geçiyor okuyan.