Darend

Ekmeğin mayalanıp piştiği o sıcak anlarda, hamurun son durağı olurdu darend: koruyucu bir kucak gibi sarar, tazeliğini saklardı. Serkan Sarıataş’ın *Darend*’i de böyle bir yerden sesleniyor bize. Unutulmasın diye yazılmış bir öğüt gibi, Kırmançça ve Zazaca’nın derinliklerinden süzülen sözcüklerle örülü bu roman, bilginin kıymetini sabırla biriktirenlerin hikâyesini anlatıyor. Her satırı, geçmişin izlerini bugüne taşıyan bir demlenme süreci sanki; okudukça, içindeki anlamın nasıl da zamanla olgunlaştığını hissediyorsunuz. Sözün büyüsüyle dokunmuş sayfalar, sessizce fısıldıyor: Bildiğini sakla, koru, paylaş.