Damlalar

Rahim Tütüncü’nün dizelerinde hayat, bir gözlemcinin duyarlı bakışlarıyla süzülüp gelir. İlk şiir kitabı *Ben Bir Öğretmenim* ile öğretmenin yüreğindeki sorumlulukları, emeği ve bir neslin omuzlarındaki yükü samimi bir dille aktarmıştı. Şimdiyse *Damlalar*, evrenin derinliklerine uzanan, zulme başkaldıran, gurbetin hüznünü ve vatan sevgisini aynı potada eriten bir şairin sesini duyuruyor. Her satır, insanın iç dünyasını didiklerken, dışarıdaki kaosu da ustaca yansıtıyor. Modern zamanların insanı nasıl köleleştirdiğini *Eşyanın Kulu Kullar* şiirinde sorgularken, toplumun çürüyen yanlarını *Bir Toplum ki İflah Olmaz* ile keskin bir dille eleştiriyor. Ama bu eleştiri, sadece dışarıya değil, kendi nefsine de yöneliyor; bir Müslüman bilincinin titizliğiyle hesaplaşmayı ihmal etmiyor. Yağmur damlalarının toprağa düşüşü misali, dizeleri de ruhumuza dokunuyor; hem yumuşak hem de derin. Hayatın her rengini, her.