Damızlık Kızın Öyküsü (Çizgi Roman)

Gilead Cumhuriyeti’nde kadınlar artık isimlerini bile unuttu. Onlar sadece doğurabilen bedenlerdi; devletin soğuk yasalarıyla damgalanmış, itaatle sınırlandırılmış varlıklar. Sabahları uyanmak, bir zamanlar sahip oldukları hayatlardan geriye kalan tek şeyi hatırlatıyordu: boş bir rahim ya da ölümün kıyısındaki bir görev. Sevmek, düşünmek, hatta kendi bedenlerine dair söz sahibi olmak – bunlar çoktan yasaklanmıştı. Duvarlarda sallanan cesetler, itaatsizliğin bedelini her gün yüzlerine vuruyordu. Margaret Atwood’un bu karanlık gelecek tasviri, aslında bugünün gölgesinde şekilleniyor. Kadınların bedenleri üzerindeki denetim, eril iktidarın en eski silahlarından biri değil mi? Örtüler, yasaklar, susturulan sesler – hepsi tanıdık gelmiyor mu? Bu hikâye, bir distopya değil; uyanıkken gördüğümüz bir kabus. Ve belki de en korkutucu yanı, onunla aynı dünyada nefes alıyor olmamız.