Dalında Bir Düş Gördüm

1967 yılının serin bir bahar gecesinde, Trabzon’un ıssız bir köyünde zaman sanki durmuştu. Ayın solgun ışığı, bulutların arasından süzülerek toprak yolları ve uykudaki evleri nazikçe aydınlatıyordu. Doğa, kendi sessizliğine gömülmüş, yalnızca uzaklardan gelen bir baykuş sesi bu dinginliği bozuyordu. Günler geçtikçe köy, baharın canlandırıcı nefesiyle uyanıyordu. Karayemiş ağaçlarının yaprakları koyu yeşile bürünmüş, eriyen kar suları dere yataklarını şenlendirmişti. Kuş cıvıltıları, rüzgârın hafif hışırtısı ve suyun şırıltısı, adeta bir doğa senfonisi oluşturuyordu. Roman, Yusuf’un yaşamına odaklanarak, bu küçük köyde geçen çeyrek asırlık bir hikâye anlatıyor. Toprağa tutunan, gelenekleriyle yoğrulan bir hayatın izleri sürülürken, yöresel sözcükler ve deyimler de öyküye renk katıyor. Yusuf’un mücadelesi, ailesinin umutları ve köyün değişen yüzü, sayfalar arasında soluk soluğa ilerliyor. Her satırda,.