Daha İyi Misin?

Hande Ortaç’ın satırlarında hayat, incecik saç örgülerinden dökülen tohumlar gibi akıyor; her biri umudun, direncin ya da sessiz bir isyanın izini taşıyor. Kadınlar, çocuklar, yalnızlıkla boğuşanlar, savaşın gölgesinde soluk alanlar... Hepsi kendi renklerinde, kendi hikâyelerinde var oluyor. Bazen gerçeklik ağır geliyor, o zaman düşler devreye giriyor; fantazi ve bilimkurgu, hayata tutunmanın başka bir yolu oluyor. Plaza koridorlarında kaybolanlar, gidenlerin ardından bakanlar, mücadele edenler... Ortaç, onların sesini duyururken, aslında hepimize aynı soruyu soruyor: Daha iyi olabilir miyiz? Her öykü, bir nefes alış gibi; umudu bırakmamak, direnmek, inanmak üzerine kurulu. Zamanın acımasız akışına rağmen, küçük ama ısrarlı bir ışık arıyor bu sayfalar.