Dağlarına Sahip Çık

Rüstem Bey’in "Dağlarına sahip çık" sözü, yüreğime kazınmıştı. Bu basit gibi görünen cümle, aslında derin bir anlam taşıyordu benim için. Onunla son kez Çapa’da buluştuğumuz gün, ambulansın ardından yürürken aklımdan geçenlerdi bunlar. O an, farkında değildim ama bu, son vedamız olacaktı. Ansızın gelen bir kalp krizi, Rüstem Bey’i aramızdan koparıp aldı. Eşi ve çocukları, acıdan yere kapaklanmış, hıçkırıkları odayı inletiyordu. Ben ise, heyecanla ona koşmuş, sürpriz bir kitapla karşılamak istemiştim. Oysa beklemediğim bir sürprizle karşılaştım: hayatımdaki en büyük kayıp. Samet ve Rüstem Abi, bu dünyada en çok bağlandığım iki dostumdu. Şimdi ikisi de yok. Geriye sadece anılar ve bu kitap kaldı.