Dağlar Yalnız Üşür

İçimde biriken yangını söndürmek için yalnızlığa sığınmalıydım artık. Yüzümü yıkamak, Musa’nın boynunda bıraktığı acıyı dudaklarımda yeniden hissetmek, ayaklarımdan yükselen ateşi toprağa bırakmak, saç diplerimden tüten arzuları bastırmak istiyordum. Nereye dokunsam, tenimde Musa’nın sıcaklığıyla sarsılıyorum; ne düşünsem, aklım onun kollarında. Gece, içimi ürpertirken bir yandan da halayların coşkusuyla dolduruyor. Gözlerinin derinliğinde kaybolmak için ölmek mi gerek, yoksa sadece gitmek mi? Bilmiyorum, ama bu karanlıkta bir çıkış arıyorum.