Dad

Selahattin Demirtaş’ın kaleminden dökülen bu öyküler, alıştığımız dünyanın çatlaklarından sızan bir gerçekliği gözler önüne seriyor. İlk başta burnunuza çarpan o keskin koku –yanık, çürümüş, yaşamın ta kendisi– zamanla size de tanıdık gelmeye başlıyor. Dört ay on sekiz gündür bir çöplükte yaşayan bir adamın duvarına kazıdığı çentikler gibi, her satır da zamanın geçişini işaretliyor. Kartonun rüzgarda savrulması, evin bir gün uçup gitmesi kadar olası. Demirtaş, okuru İstanbul’un pis kokulu derinliklerinden adliye salonlarının soğuk koridorlarına, lüks villaların yapay ışıltısından vergi dairelerinin bürokratik labirentlerine sürüklüyor. Bazen bir bilim kurgu evrenine, bazen absürt bir komedi sahnesine dönüşen bu yolculuk, yanlış anlamaların, ihanetlerin ve umulmadık hayallerin peşinde ilerliyor. İnsan ruhunun karanlık dehlizlerinde kaybolurken, acıyla tatlıyı bir arada sunan kahkahalarla karşılaşacaksınız..