Cüzzamlı Eller ve Domuz Kemiği

Yaşamın cilveli akışında, bir kez tutuşup sonra savrulan kalplerin hikâyesi bu. Evlilikler, çocuklar, umutlar... Hepsi bir süre sonra soluklaşıp griye dönüşüyor. Yetmiş, seksen yıl – sanki uzunmuş gibi. Oysa bu kısacık zaman diliminde insanlık, birbirini yemekten geri durmuyor. Şiddet, ihanet, açgözlülük; daha ne kaldı ki yapılmamış? Güç yetseydi, her türlü kötülüğü yapacak cesaretleri var. Bir gazete haberi: Bir adam, sırf hıncını almak için karısını ve iki yaşındaki çocuğunu doğramış. Üç çocuğu daha olsa, onları da aynı soğukkanlılıkla yok edeceğinden kimsenin şüphesi yok. Peki, bu neyin kavgasını veriyorlar? Kendilerini tanrı yerine koyan bu zavallılar, hangi hayalin peşinde koşuyor? Lanet olası dünyada, bir martı gibi tek bir yere bağlanamayan, hep daha fazlasını isteyen bu yürekler, ne zaman duracak?