Cümle Kapısı

Düşüncelerim kelimelerle değil, cümlelerle şekilleniyor sanki. Tek bir cümleye sığdırmak istesem de her şeyi, aslında anlamın en küçük birimi hep cümle olmuş benim için. Karmaşık ifadelerden uzak dururum; çünkü zihnim de öyle çalışıyor. Başka türlü anlatamam, kusuruma bakmayın. Faturaların arkasına, makbuzların köşelerine, mektup zarflarının boşluklarına, peçetelerin üzerine, kitapların kenar sularına, defterlerin kıyılarına... Yazılmış, unutulmuş, belki hatırlanıp sonra yine kaybolmuş cümleleri bulup çıkarmak, benim için bir tutku. İşte bu kitap da öyle bir kapı aralıyor: Cümle Kapısı, kalbin kapısı. Neden sonra, sebepsiz gibi görünen bir kararla bu kapıyı kapatıyorum. Belki de sizlerle paylaşma isteği değil de, defterimde kalan cümlelerden kurtulma arzusu. Ya da yeni bir şey söyleyebilme umudu.