Çukur

Olcay Özmen, şiirlerini nadir aralıklarla okurla paylaşan şairlerden. Dokuz yıllık bir sessizliğin ardından gelen *Çukur*, bu bekleyişin hakkını veren bir dönüşümün habercisi. İlk kitabı *Sensiz Üç Yağmur* ile tanıdığımız şair, bu kez şiirin sınırlarını zorluyor; dilin imkanlarıyla hesaplaşıyor. Artık daha cesur, daha konuşkan bir ses var karşımızda. Sıradanlıkla derinliği aynı potada eriten dizeler, hem kişisel borçların ağırlığıyla boğuşuyor hem de yeşil bir sahaya koşmanın hayaliyle yanıp tutuşuyor. Özmen, *Çukur* ile şiire yeni bir soluk getiriyor. Eskiyi yıkmadan yeniyi kuran, biçimle içeriği ustaca harmanlayan bir kitap bu. Dokuz yılın birikimi, sayfalara özenle dökülmüş; her kelime, her satır, beklemeye değdiğini fısıldıyor. Şiirin ne olabileceğine dair cesur bir soru işareti bırakıyor ardında.