Çözülemeyen Bulmaca

Modern edebiyatta yazar ile anlatıcı arasındaki ilişki, uzun süredir tartışılan bir konu. Batı’da romanın gelişimiyle birlikte, metnin arkasında bir anlatıcı figürünün varlığı, yazarın sesini bastırmak için kullanıldı. Ancak 20. yüzyıldan itibaren dilbilim ve edebiyat kuramcıları, bu varsayımı sorgulamaya başladı. Emile Benveniste, Kate Hamburger gibi isimler, anlatıcının her kurmacada zorunlu olmadığını savundu. Bu çalışma, anlatıcı kavramına dair iki temel görüşü ele alıyor: Bir yanda "her anlatıda bir anlatıcı vardır" düşüncesi, diğer yanda ise "anlatıcı olmadan da kurmaca mümkündür" yaklaşımı. Kurgusallık, iletişim ve söylem biçimleri üzerinden ilerleyen inceleme, güncel tartışmaları derinlemesine irdeliyor. Edebiyatın en karmaşık sorularından birine ışık tutarken, yazarın metindeki rolünü yeniden değerlendiriyor.