Çot

Gece, sessizliğin içinde usulca sokulur aramıza; tıpkı ilkbaharın yeşil dalları gibi kıvrımlı, tıpkı kırlangıçların ördüğü yuvalar gibi narin. Parmaklarında tütsünün izleri, bakışlarında geçmişin ağırlığıyla durur karşımızda. Her dokunuş, bir anıyı canlandırır; her söz, içindeki fısıltıları dışarı taşırır. İncecik sayfalar arasında kaybolurken, zamanın ötesine uzanan bir yolculuğa çıkarız. Anlatılan, sadece bir hikâye değil; unutulmuş duyguların, gizli kalmış sırların peşine düşen bir yolculuktur. Sözcükler, tıpkı rüzgârda savrulan yapraklar gibi, hafif ama derin izler bırakır yüreğimizde.