Çöpsüz Üzüm ve Düşes

Yağmurun altında mavilikler arasında kaybolan bir zihin, senin gözlerinin en derin köşelerinde yolculuk etme arzusuyla yanıp tutuşurken, ansızın karşıma çıkan birkaç yabancı, umarsız bir kavgaya sürükledi beni. Ölüm pahasına giriştiğim bu çatışmada, sen farkında bile değildin; kanat çırparken düşüşe geçtiğinin, dibe doğru çekildiğinin. Şimdi aramızda sadece mezar taşları var, git artık, tanrını bu sessizlikte arayıp bul. Akşamın kızıllığında tutuşan bir yürek, yok olmak pahasına da olsa, senin izini sürmeye devam ediyor.