Çomuk Duran

Çomuk Duran, köyünde yıllardır tanıdığı Hüsne Ana’yı bir anda unutuvermişti. Bir haftalık yolculuk, gözündeki o bildik kadını silip süpürmüştü. Artık karşısında, erkeklerin çoğu kez başaramadığı işleri başaran, yorgunluk nedir bilmeyen, korkusuz bir Hüsne vardı. Çomuk, bu yeni Hüsne’yi Amik Ovası’nın uçsuz bucaksız topraklarında, ilk kez gördüğü şehirlerin karmaşasında, sonsuzluğa uzanan rayların üzerinde ya da Gavur Dağı’nın karanlık tünelinde bile aramamıştı. Çünkü onun için Hüsne, bütün bu görkemli manzaralardan daha çarpıcı, daha derindi. Hem pamuk kadar yumuşak, hem kaya kadar sertti. Çomuk’un gözünde, bu topraklarda gördüğü her şeyden daha karmaşık, daha etkileyici ve daha değerliydi.