Çölüme Yağmur Ol

Gözlerimi kapattığımda bile görüyorum seni; sessizliğin içinde bir yağmur gibi düşüyorsun yüreğime. Kurak topraklara can veren, susuzluğumu dindiren bir damla oldun zamanla. Artık her sabah, perdeleri araladığımda umut ışığı sızıyor içeri. Hayal ettiğim evin bacasından tüten duman bile senin kokunu taşıyor sanki. Odaların her köşesinde yankılanan sesin, huzurun ta kendisi. Çöl gibi geçen günlerim, seninle birlikte yeşermeye başladı. Sen geldin ve her şey değişti.