Çolak Hattat

Hattatın dünyası, mürekkebin derinliklerinde gizlidir. Her harf, bir nefes alıp veriş gibi, ruhunun titreşimlerini kâğıda döker. Kaleminin ucu, ateşle barışık, kâğıdın beyazıysa dingin bir sükûnet sunar ona. Gözleri, dünyayı noktalardan çizgilere, çizgilerden anlamlı şekillere çevirir; tek gerçeği, harflerin dansıdır. Kalbi yandığında bir iç çekiş yükselir dudaklarından: "Ah!" Varoluşun boşluğuna bakıp "Hiç" der, sessizce. Yazarken kalemini özgür bırakır, nefes gibi akıtır mürekkebi. Kötülüğe alet olacak sözcükleri yazmaz; böylece kalemin hakkını öder, ustalığının bedelini. Bu yol, sabrın ve saygının izidir.