Çöl Yazıları

Uzak çöllerin suskunluğunda yankılanan bir ses var: acının, yalnızlığın ve umudun iç içe geçtiği bir çığlık. Bu ses, kum taneleri gibi savrulan hayatlardan, unutulmuş vadilerden yükseliyor. Aşkın mihrabında diz çökenler, sözün gücünü çoğaltanlar, sessizliğin ağırlığını taşıyan omuzlar... Hepsi burada, bu kurak topraklarda buluşuyor. Gözyaşlarıyla beslenen ateşin, kalplerde saklı yangının öyküsü anlatılıyor. Yağmur bekleyen bulutlar gibi bekleyişler, kardan adamların eridiği iklimlerde kaybolan hayaller... Her satır, bir emanet gibi sunulmuş merhametin izini sürüyor. Dostluğun dokunulmazlığına sığınanlar, fani yolculuklarda kaybolanlar, sözün kalabalığında yalnız kalanlar... Hepsi bu çölde, birer iz bırakarak geçip gidiyor. Hangi kaderin peşindesin sen? Hangi vadide kayboldun? Belki de cevap, bu suskun kumların altında gizli.