Çöl Sıcağında Bile Üşürsün Sürgünsen / Çerkes Romanı 3

İmamın öfkeli sesi hastane koridorunda yankılanıyordu: "Nedir bu başına gelen, ey günahkâr Çöp! Ulu Tanrı seni hangi hallere düşürdü de görüyorsun?" Dönüp doktorlara bakarak devam etti, "Şu karşınızdaki adam ya çok zeki ya da aklını tamamen yitirmiş. Hak ettiği yere geldi işte. Ben zaten bunun sonunda tımarhaneye düşeceğini biliyordum." Çöp’ün hastaneye yattığını duyunca, bir trafik kazası geçirdiğini sanmıştı. "Bir yerini mi kırdı acaba? Alçıya alır, kurtarırdık," diye geçirdi içinden. Ama kırılan kol ya da bacak değil, akıldı. "Başka bir yerini kırabilirdin, Çöp! Kolunu, bacağını, gözünü... Ama aklını nasıl kırarsın? Diğer insanlar gibi normal bir aklın olsaydı, doktorlar seni iyileştirirdi. Şimdi seninle uğraşan doktora da yazık olacak, onun da aklı başından gider vallahi." Bu satırlar, sürgünün acımasız yüzünü ve bir insanın ruhunda açtığı derin yaraları anlatıyor. Çerkes halkının kaderine yazılan.