Çokluğun Grameri

Günümüzün politik düşüncesi, köklü bir dönüşümün eşiğinde. Paolo Virno, bu değişim arayışında Spinoza’nın "çokluk" kavramını merkeze alarak, Hobbesçu "halk" anlayışına radikal bir alternatif sunuyor. Klasik teorinin devlet, egemenlik ve temsil gibi kavramları, "Bir" ile "Çok" arasındaki ilişkiyi tek yönlü bir bütünleşme olarak görürken, Virno çoklukta farklı bir birliktelik öneriyor: Bireylerin atomize olmadığı, aksine ortak bir potansiyelin sürekli etkin olduğu bir yapı. Dil, düşünce, duygu ve üretim gücünün iç içe geçtiği post-Fordist emek düzeni, bu çokluğun somut bir yansıması olarak karşımıza çıkıyor. 21. yüzyılın politik öznellikleri, yaşam biçimlerindeki dönüşüme uygun yeni bir dile ihtiyaç duyarken, Virno’nun çalışması bu dilin gramerini çözmeye çalışıyor.