Çok Çağı

Küllerin ve yeşilin arasında sıkışmış iki dünya: Beta, susuzluğun ve sessizliğin hüküm sürdüğü, şiirsiz bir çöl; Alfa ise sonsuz gündüzlerin, şarkıların, renklerin cenneti. Güneş’in solmaya başlamasıyla bu iki gezegenin kaderi bir kez daha kesişir. Yüzyıllar önce nükleer felaketin eşiğinde Beta’yı terk eden Elitler, kendilerinden sayıca üstün olanları, yani Çirkinleri, ölüme terk edip Alfa’ya kaçmışlardı. Şimdiyse Güneş’in son ışıklarıyla birlikte, bir zamanların Çirkinleri artık Mut adını almış, doğayla iç içe, ilkel bir yaşam sürüyor. Kusursuzlar ise yapay zekâların gölgesinde, teknolojinin soğuk kollarında yaşıyor. Tamur, aşkı yeniden keşfetmek için çıktığı yolculukta, atalarının unuttuğu acılarla yüzleşir. Geçmişin izleri, mitlerin gölgesinde, Nuh Tufanı’nın ve Gılgamış’ın hikâyeleriyle örülü bir geleceğe uzanır. İki dünya, birbirinden kopuk ama bir o kadar da bağlı, evrenin kaderini yeniden yazmaya.