Çok Abarttınız

İnsan ilişkilerinde olduğu gibi, çocuk yetiştirme konusunda da işler giderek karmaşıklaştırılıyor. Uzmanlar, anne babaları sürekli bir şeyleri yanlış yapmakla suçlarken, aslında doğal olan her şeyi teknik bir meseleye dönüştürüyor. Bir zamanlar ebeveynlik içgüdüsel ve sadeyken, şimdi adeta bir uzmanlık alanı gibi sunuluyor. Her küçük ayrıntıya anlam yükleniyor, her davranış bir sorunmuş gibi ele alınıyor. Oysa bir çocuğun büyümesi, tıpkı bir tohumun ağaca dönüşmesi gibidir: doğru koşullar sağlandığında, kendi yolunu bulur. Ne yazık ki günümüzde bu basit gerçek unutuluyor. Anne babalar, sürekli kaygı ve suçluluk duygusuyla boğuşurken, çocuk yetiştirme de doğallığını yitiriyor. Sonuç? Her şeyden şüphelenen, en ufak detayda endişeye kapılan, kendine güvenini kaybetmiş ebeveynler. Peki ya çocuklar? Onlar da bu gergin atmosferden nasibini alıyor. İzzet Güllü, bu kısır döngüyü sorguluyor ve ebeveynliğin aslında.