Çoğu İsimsiz

Adem Çimli’nin kaleminden çıkan *Çoğu İsimsiz*, şiirin sınırlarını ve anlamını yeniden sorgulatan bir yolculuk sunuyor. Yazar, ilk kitabı *0 RH-NULL* ile başladığı şiir serüveninde hüzün skalasını eksi değerlerden başlatmış, bu kez ise sıfırdan artıya doğru ilerleyen dizelerle karşımıza çıkıyor. Hayatın karmaşasında varoluşun izlerini, aşkın derinliğini ve ölümün sessizliğini mısralara dökerken, duyguların evrenselliğine vurgu yapıyor. Şiirlerin isim taşımamasının ardında yatan düşünce ise basit: Her okur, dizeleri kendi kalbinde yeniden adlandırsın, anlamlandırsın. Bazı şiirlere isim vermek ise yazarın iç dünyasından süzülen anların izlerini paylaşma arzusundan kaynaklanıyor. Kitapta yer alan dizeler, kaybın ardından geride kalan boşluğun nasıl da her şeyi sardığını ustalıkla betimliyor. Gidenin ardından resimlerin solgunlaşması, albümlerin adeta cansızlaşması, fincanın bile intihar etmeyi seçmesi….