Çocukluğun Soğuk Geceleri

Tezer Özlü’nün kaleminden çıkan bu ince ama derinlikli anlatı, çocukluğun yalnızca geçmişte kalan bir zaman dilimi olmadığını, aksine hayatın her anına sinen bir gölge gibi varlığını sürdürdüğünü gösteriyor. Yazar, yetişkinlerin dünyasında farklılığın kabul görmediği, baskıların kol gezdiği bir ortamda, anıların acımasız ama samimi yalınlığına sığınıyor. Çocukluğun soğuk geceleri, sadece hatırlanan değil, aynı zamanda unutulmaya çalışılan, içine dönülen ama bir türlü tam olarak kavranamayan bir labirenti andırıyor. Özlü, bu labirentte dolaşırken, okuru da kendi sessiz çığlıklarıyla baş başa bırakıyor.