Çocukluğum ve Çocuğum

Anılar, bazen tozlu bir kutuda saklanır; bazen de yüreğin en derin köşesinde, unutulmuş gibi görünse de asla kaybolmaz. Çocukluk, bu anıların en renklileriyle dolu bir diyardır: Bir kuşun kanadında uçurulan hayaller, annenin kucağında eriyen korkular, salıncağın her sallanışında gökyüzüne biraz daha yaklaşan umutlar... O günlerde, her şey mümkünken, bir sihirli değnek dokunuşuyla dünyanın değişeceğine inanılır. Sonra büyümek gelir, dizlerdeki yaralar kabuk bağlar, ama içten içe o yaraların izleri kalır. Aslı Kocaeli, anne olduktan sonra kendi çocukluğuna farklı bir gözle bakar. Artık büyümenin getirdiği sorumluluklarla birlikte, o günlerin sessiz çığlıklarını duymaya başlar. "Büyüdüm, anne olacak kadar; küçüldüm, anne diye ağlayacak kadar" derken, geçmişin gölgelerini bugünün şefkatiyle aydınlatır. Bu kitapta, kendi çocukluğuyla yüzleşirken, aynı zamanda çocuğuna uzattığı el de vardır. İkisi, yan yana.