Çocuklar ve Çiçek Mezarlıkları

Her çocuğun içinde açmaya hazır, kendine özgü bir çiçek saklıdır; kimisi narin bir menekşe, kimisi yabanıl bir ayçiçeği, kimisi de sessiz bir kır papatyasıdır. Onları standart bahçelere sıkıştırmak yerine, toprağın özgürlüğüne bırakmak gerek. Başkalarının çizdiği yollar, hazır kalıplar, ezberlenmiş reçeteler... Hepsi, çocukların kendi izlerini sürmelerine engel olabilir. Onlara rehberlik ederken, bir gölge gibi arkalarında duran, kökleri derinlere uzanmış bir ağaç olmak yeter. Birlikte keşfedin, birlikte büyüyün; taşların altındaki gizli yaşamı, tarlaların arasında kaybolan patikaları, ıssız evlerin kapılarını çalın. Sessizliği dinlemeyi öğrenin, yüreğinizin ritmini takip edin. Çünkü her çocuğun hikâyesi, kendi elleriyle yazılmayı bekliyor. Onlara alan açın, bırakın kendi renklerini bulsunlar.