Çocuk

Menduh Bayezit’in *Çocuk* adlı romanı, büyümenin getirdiği yabancılaşmayı yetişkin gözünden sorguluyor. Küçükken masum ve saf olan insanlar, zamanla nasıl olur da kinle dolup taşar? İyilikten uzaklaşmanın, kötülüğü benimsemenin ardında hangi karanlık yatar? Yazar, bu soruların peşine düşerek, çocukluğun o taptaze tazeliğinin nasıl solup gittiğini anlatıyor. İlkbaharda açan bir çiçek gibi parlak başlayan hayat, sonbahara dönüştükçe nasıl da çürümeye yüz tutar. Büyüdükçe bedenler irileşir, yürekler ise küçülür; eller uzar, vicdanlar körelir. Roman, insanın içindeki o unutulan saflığı hatırlatırken, büyümenin aslında bir kayıp olduğunu fısıldıyor.