Çocuk Deyip Geçmeyin

Çocukluğun kıymetini bilenler, aslında insanlığın değerini kavramış demektir. Adem Güneş, bu kitapta anne babalara sesleniyor: Çocuğa gösterilen özen, bir iyilik değil, sorumluluktur. Hayatla uyum içinde büyüyen çocuklar, sevinci de hüznü de içlerinde yaşayabilen, gözlerinde merak ışığıyla dünyayı keşfeden bireyler olur. Oysa ihmal edilen her çocuk, aslında "çocuk" diye önemsenmeyen bir ruhtur. Peki, bir çocuğu gerçekten tanımak için nereden başlamalı? Kişiliği nasıl şekillenir, duyguları nasıl filizlenir? Yazar, her satırda çocuğun penceresinden bakarak yeni ufuklar açıyor. Bazen "dikkat dağınıklığı" dediğimiz şeyin aslında çocuk olmanın doğal hali olduğunu hatırlatıyor, bazen de eğitimin ceza ile değil, güvenle inşa edileceğinin altını çiziyor. Ebeveynlere, çocukla kurulan bağın temeline inmeyi öğütlüyor.