Çocuk Davamız

Kâzım Karabekir, savaş yıllarında cephelerdeki görevlerinin yanı sıra, çocukların eğitimi ve bakımıyla da yakından ilgilendi. Gittiği her şehirde okulları ziyaret eder, özellikle yardıma muhtaç çocukların durumunu iyileştirmek için çaba gösterirdi. Beslenme ve sağlık sorunlarına el attığı yetimhaneler arasında Diyarbakır, Tekirdağ ve Erzurum’dakiler başta geliyordu. Ancak asıl hayali, kendi deyimiyle bir "çocuklar kasabası" kurmaktı. Bu düşüncesini, Mondros Mütarekesi sonrasında Erzurum’da hayata geçirme fırsatı buldu. Burada bakımsız çocukları bir araya getirerek onlara hem eğitim hem de sevgi dolu bir ortam sundu. Çocukların geleceği, onun için her şeyden önce gelen bir dava haline gelmişti. Bu konudaki çalışmalarını, yazdıklarını ve konuşmalarını bir araya getiren *Çocuk Davamız*, onun bu alandaki titiz çabasının ve samimi duygularının bir yansımasıdır.