Çocuk Bakmak İçin mi Okudun?

Gece yarısının sessizliğinde, perdelerin arasından süzülen ay ışığı bile bekleyişin gerginliğini dağıtmıyordu. Küçük bir koltukta otururken, içimde yepyeni bir sancı kıpırdadı; bu, şimdiye dek hiç tanımadığım bir duyguydu. Sen geliyordun artık. Acının ortasında bile yeniden doğuyor gibiydim. Ve birden, o eşsiz kokunla buluştum: evladın kokusu, sevginin ta kendisi. Kollarımda tuttuğum bu mucizeye bakarken, anneliğin ne demek olduğunu ilk kez gerçekten anladım. Sen doğdun, ben anne oldum. Ve o an, kendi annemi de yıllar sonra ilk kez tam anlamıyla kavradım. Bekleyiş bitmiş, hayat yeni bir sayfa açmıştı.