Çıt

Evan’ın yeni pastel boyaları masanın üstünde pırıl pırıl duruyordu. Ta ki bir tanesi aniden çıt sesiyle ikiye bölününceye kadar. Ardından diğerleri de aynı kaderi paylaştı; bazıları ezildi, bazıları rüzgârın savurduğu toz zerreleri gibi uçup gitti, bir kısmı ise bir daha bulunmamak üzere kayboldu. Artık elinde sadece kırık parçalar kalmıştı. Yeşil, mor ve siyah olmadan nasıl resim yapacaktı? Sinirle her şeyi fırlatıp atmak geldi içinden, ama vazgeçti. Bir köşeye oturup elindeki kırıntılarla karalamaya başladı. Bir de ne görsün? Maviyle sarıyı karıştırınca yeşil ortaya çıkmıştı. Mavi ve kırmızıyı iyice buluşturunca mor rengin canlılığı tuvale yansıdı. En sonunda sadece kırmızı, sarı ve mavi boya parçaları kalmıştı ama Evan, bu küçük kırıntılarla bile harikalar yaratabileceğini fark etti. İhtiyacı olan tek şey, biraz hayal gücüydü.