Ciplak Berlin

Berlin’in gece yarıları, eski devrim ateşinin yerini sessiz bir yalnızlığa bıraktığı anlarda, yazarın gözünden kaybolan bir dünyanın izleri beliriyor. Eskiden fısıltılarla konuşulan siyasetin, şimdi neon ışıkları altında solan hayallerin mekanı olan bu buluşma evleri, kentin her köşesinde usulca çoğalıyor. Merdivenlerden yavaşça çıkan müşteriler gelmeden önce, kızlar incecik giysileri içinde, dalgın bakışlarla bekliyor; zaman sanki onları unutmuş gibi. Ama gecenin ilerleyen saatlerinde, topuklu ayakkabıların ahşap döşemelerde çıkardığı seslerle birlikte hareketleniyor her şey. Gürültü, telaş, geçici dokunuşlar... Bu roman, Berlin’i sadece bir şehir olarak değil, bir ruh hali olarak da anlatıyor. Yazar, geceye dair itiraflarını aktarırken, kentin derinliklerine gizlenmiş sanatçıların, yazarların ve göçmenlerin izini sürüyor. Kleist’in hüzünlü satırlarından, Kafka’nın labirentlerine, Döblin’in kaotik.