Cinayet Oyunu

Gece yarısına yaklaşırken, Rostoch Köprüsü sessizce iki yakayı birleştiriyordu. Adını unutulmuş bir savaş hikâyesinden alan bu demir yapı, ırmağın karanlık sularına vuran sokak lambalarının titrek ışıklarıyla dans ediyordu. Rüzgârın dinmesiyle birlikte su yüzeyi cam gibi durulmuş, köprünün ötesindeki dar sokaklar katedralin gölgesinde kaybolmuştu. Saat kulesinin tok sesleri yankılanırken, meydandaki Lysander Douglas heykelinin kaidesinde iki genç, alışılmadık kıyafetleriyle geceye meydan okuyordu. Her şey sıradan görünse de, bu sakin manzaranın ardında gizlenen gerilim, Rendell’ın kaleminden dökülen karanlık bir hikâyenin habercisiydi. Yazarın ustalığı, sıradan detayların nasıl dehşete dönüşebileceğini gösterirken, okuyucuyu adım adım bilinmeyenin içine çekiyor.