Çılgın Bir İhtiyarın Güncesi

Yaşamın son demlerini süren Utsugi, seksenli yaşlarını sürerken ölümün gölgesini umursamaz görünüyor. Hastanede kanser şüphesiyle karşılaştığında, çevresindekilerin yüzündeki endişeyi fark etse de kendisi sakinliğini koruyor; hatta yılların yükünü üzerinden atmış gibi bir rahatlama hissediyor. Ne var ki bu dinginlik, içindeki arzuların sönmesine yetmiyor. Yaşlılık onu gençliğin tutkularından koparamamış, bilakis gelini Satsuko’ya duyduğu saplantı daha da derinleşmiş. Eşini, çocuklarını, bakıcılarını göz ardı eden bu yaşlı adam, güncesine düşen notlarda bedeninin çöküşünü, hastalıklarını ve yaklaşan sonu alaycı bir hüzünle aktarıyor. Tanizaki, ihtiyarlığın acımasız gerçekleriyle cinselliğin, arzunun ve geleneklerin kesiştiği bu tuhaf hikâyede, insanın traji-komik doğasını ustaca yansıtıyor.