Çikolataca Konuşur Musun?

Jaz, yeni sıra arkadaşı Nadima’yı gördüğünde içi sevinçle doldu; artık yalnız olmayacaktı. Ne var ki Nadima, Suriye’den göç edip İngiltere’ye sığınmış, tek kelime İngilizce bilmeyen bir kızdı. İletişim kurmakta zorlanıyorlardı, ta ki Jaz’ın aklına çikolata fikri gelene kadar. Bir lokma tatlı, kelimelerin yetmediği yerde onları birbirine bağlayan köprü oldu. Jaz, disleksisi yüzünden derslerde zorlansa da pes etmiyor, hatalarını düzeltmek için uğraşıyordu. Nadima ise savaşın yaralarını sarmaya çalışan bir mülteci olarak yeni hayatına alışmaya çabalarken, Jaz’ın samimiyeti ona umut verdi. Farklı diller konuşsalar da, farklı geçmişlerden gelseler de, dostlukları her engeli aşmanın mümkün olduğunu gösterdi. Bu sıcacık hikâye, çikolatanın ötesinde bir şey anlatıyor: Arkadaşlığın dili, yürekten gelen anlamlarla kurulur.