Çikolata Tadında Hikayeler

Aşk, insanın içine düştüğü en tatlı bela değil mi? Sızlattığı her an, açtığı her yara, aslında ona tutunmanın başka bir yolunu gösterir. Bazen umulmadık bir anda uzanan şefkat kollarına sarılır, bazen de acımasızlığıyla yüreği dağlar. Yağmurun toprağa kattığı o buruk kokuyu, denizin kayalara çarparken çıkardığı hırıltıyı, güneşin uykulu tazeliğini, rüzgârın usulca sarıp sarmalayan sadakatini aşk kadar kim anlatabilir ki? Sevgili, zaten başlı başına bir yürek sancısı değil midir? Kör birine resim göstermek gibi, yaralıya aşkı tattırmaya çalışmak... Önce aşkı iliklerine kadar hisset, ona bulan. Sonra, herkesin unuttuğu o anda beni bul. Önce aşkla yanıp tutuş, sonra bana tutun. Sen önce o kutsal duyguyu keşfet, ardından bir gece yarısı kapımı çal. Velhasıl, aşkla gel bana sevgili, sadece aşkla gel.