Çıkmazlar Sokağı

İstanbul’un nemli rüzgârı tenine yapışırken, o hâlâ beklemenin ağırlığını taşıyor. Hayallerinden vazgeçmek kolay değil; yarınlar, umudun en parlak olduğu anlar gibi geliyor ona. Belki de karanlığın ardından doğacak şafakta bir şeyler değişir, diye düşünüyor. Ama etraf bomboş. Bir bank, bir adam, bir de geçmişin sessiz yükü... Kimisi hayata küser, kimisi teslim olur, kimiyse zamanın acımasız akışına direnmeye çalışır. Gece, hiçbirine aldırış etmeden ilerliyor. Yalnızlık, umut ve direnç arasında sıkışmış bir hayatın hikâyesi bu: Beklemenin, umudun ve sonunda belki de hiçbir şeyin değişmeyeceğini kabullenmenin öyküsü.