Çıkmak İçin Bu Karanlıktan

Yağmurun sesi gökyüzünden dökülürken, toprağın nefes alışını duymak ister Nihat Behram. Dere yatakları köpürsün, rüzgâr dalları okşarken ıslık çalsın istiyor. Kırlangıçlar kanat çırpsın, ışıkla dans etsin gökyüzünde; dağlar, taşlar yankılansın adımlarının ritminde. Yamaçlardan süzülen ezgiler ömrünü kuşatsın, yeryüzü tütsülensin aşka düşen yüreklerin ateşiyle. Sevda varsa eğer, bağrı orman, dili ırmak olsun; dallar dalgalarla kucaklaşsın, rüzgâr yârin saçlarını okşarken uyusun istiyor. Yüksekteyken uçurumun boşluğunda kanatlanıp özgürlüğü tatsın ruhu; alçaktayken dişleriyle, tırnaklarıyla tırmanıp dorukların ayazına ulaşsın. Durgunluğa teslim olmasın nefesi, kök salsın toprağa, çiçek açsın taşların bile bağrında. *Çıkmak İçin Bu Karanlıktan*, Nihat Behram’ın 2008-2009 yılları arasında yazdığı şiirlerle dolu bir yolculuk. Taşkın, coşkulu ve isyankâr bir sesin izinde, karanlıktan ışığa uzanan bir nefes.