Cihat Uğruna

Çanakkale, toprağının her adımında kahramanlık destanları yazılan, şehit kanıyla yoğrulmuş bir vatan parçasıdır. İtilaf Devletleri, Osmanlı’nın son demlerini fırsat bilip, "Hasta Adam"ın mirasını paylaşmak için anlaşmış, zaferi kesin görmüşlerdi. Churchill’in gözünde Türkler, tek elle bile yenilecek bir düşmandı. Oysa cephede bir kolunu kaybeden Mehmetçik, hastanede yalvarıyordu: "Komutanım, öbür kolum duruyor, beni geri gönderin. Tek elimle de olsa düşmanı geçirtmem!" İşte bu inançla, maddi gücü tükenen, süngüsü kırılan, her şeyini veren Mehmetçik, Çanakkale’de sadece bir orduyu değil, kaderi de yenmişti. Churchill, yenilginin ardından itiraf edecekti: "Biz burada Türklerle değil, adeta Tanrı’yla savaştık." Ve kaybettiler. Çünkü Çanakkale, imkansızı başaranların, inançla direnenlerin zaferiydi.