Cihan Sultanı Melikşah

Nihâvend yakınlarında, Sultan Melikşah'ın otağı sessizliğini bozan gürültülerle sarsıldı. Muhafızların telaşlı sesleri, Vezir Nizâmü'l-mülk'e düzenlenen suikast girişimini haber veriyordu. Sultan, kanlar içinde yere serilen vezirinin yanına koştu. Batıni bir saldırganın elinden ağır yaralanan Nizâmü'l-mülk, güçlükle gözlerini açtı. "Ey hükümdarım," diye fısıldadı, "ömrümü senin ve babanın yoluna adadım. Ölümü beklerken bu mu hak ettiğim son?" Melikşah'ın yüreği burkuldu. Gözlerinden süzülen yaşlarla Kur'an'a el basarak yemin etti: "Bu işte ne parmağım var ne de bilgim! Sen benim devletimin direği, babamdan farkın yoksun." Çadırı dolduran hüzün, bir sadakatin son anlarına tanıklık ediyordu.