Çift Yarık

Işığın hem dalga hem parçacık olma hali, aşkın ve arzunun belirsizliğinde yeniden doğuyor bu dizelerde. Toprak Şems Tezcan, fizik yasalarının soğuk kesinliğiyle duygunun kaygan sınırlarını buluştururken, çift yarık deneyinin gizemli desenlerini şiirin dokusuna işliyor. Her satır, ışığın ikili doğası gibi bölünen, çoğalan, birleşen bir evreni yansıtıyor; kimi zaman net, kimi zaman bulanık, ama her daim hareket halinde. Aşk, talep, tutku – hepsi bu yarıklardan süzülen ışık misali, hem var hem yok, hem kesin hem muğlak. Tezcan, maddenin sert gerçekliğiyle duyguların akışkanlığını aynı potada eriterek, okurunu bilinmezliğin eşiğinde bırakıyor. Keskin çizgilerle örülü gibi görünen bu şiirler, aslında her okumada yeni bir desen, yeni bir anlam sunuyor.