Chef

Yağmur damlaları usulca düşmeye başladığında Hüseyin Hüsnü Şen, bardan ayrılmıştı bile. Islanmanın farkına varamayacak kadar dalgındı; sarhoşluğun etkisiyle değil, zihnini kemiren düşüncelerle. Arabasını park ettiği yerin tam aksi yöne yürüdüğünü ancak sırılsıklam olduğunda anladı. Her akşam iş çıkışı uğradığı barda iki tek atmak, eski dostlarla sohbet etmek artık alışkanlık haline gelmişti. Oysa bedeni bu ritme ayak uyduramıyordu. İki yudum rakı bile onu derin bir sersemliğe sürüklüyor, zihninde bir kapı aralanıyordu. Bu kapının ardında ne vardı? Sıradan bir alışkanlık mı, yoksa bastırılmış bir gerçeğin yavaş yavaş su yüzüne çıkışı mı?