Cevizin Şarkısı

Üç kız kardeşin ellerinde kan izleri, evin dört bir yanını didik didik arıyorlar. Gözden kaçırdıkları bir şey kalmasın istiyorlar. Çünkü yaptıkları sır olarak kalmalı: annelerini, anneannelerini, Suzan’ı öldürdüler. Şimdi salondaki ağır, boğucu koku ve o uğursuz melodi peşlerini bırakmıyor. Dışarıda, ceviz ağacının gölgesinde yatan kadın ise sanki her şeyi biliyor gibi. Dualar, lanetler, köy ahalisinin fısıltıları birbirine karışıyor. Kimse konuşmuyor, ama herkes görüyor, duyuyor, biliyor. Aslı Tohumcu’nun bu kısa ama yoğun romanı, iki dünyanın sınırlarında geziniyor. Bir yanda gerçek, bir yanda rüya; bir yanda kan, bir yanda cevizin altında uyuyan kadın. Geyiğin boynuzlarına takılmış yavrular, yağmur gibi yağan kan ve gözlerinden karanlık akan o dişi hayvan... Hepsi bir araya gelip, unutulmaz bir tablo çiziyor. Kimi zaman ürpertici, kimi zaman hüzünlü, ama her satırıyla insanın içine işleyen bir hikâye.