Çetele

Sabahın ilk ışıklarıyla kahve kokusu arasında sıkışıp kalmış bir adam var bu sayfalarda. Gözleri uykusuzluktan ağır, yüreği ise kimseye teslim olmaya niyetli değil. "Sana ait değilim" diye fısıldıyor sanki satırlar, "ve senin olmaya da niyetim yok." Elinde tek bir kurşun, cebinde bir yudum acı – hepsi kendine saklı. Artık öyküsü yok onun, çünkü aşk, son durağına varmış bir yolcu gibi. Yusuf Tosun’un Çetele’si, günlük hayatın sıradanlığına şiirin keskin kokusunu boca ediyor. Sözcükler öyle bir dans ediyor ki, damağınızda unutulmaz bir tat bırakıyor. Her cümle, bir itiraf gibi; her satır, bir isyan.