Cesaretin Ötesinde

Köy meydanına bırakılan kesik baş, tanıdık yüzlere yabancı geliyordu. Bir zamanlar hükümdarları olan Süleyman Çelebi’yi son görenler, şimdi onun cansız bedenine bakarken şaşkınlıklarını gizleyemedi. Kimse inanmak istemese de, başını kesen genç adamın sözleri gerçeği haykırıyordu: "Onu biz öldürmeseydik, Musa Çelebi’nin cellatları çoktan işini bitirmişti." Fakat bu itiraf, köylüleri rahatlatmadı. Çünkü ikinci bir emir çok geçmeden duyuldu: "Köyü ateşe verin! Kimse sağ kalmasın." Alevler saman damları sardı, ahırlara, taze filizlenen ağaçlara sıçradı. Saklandıkları yerlerden fırlayan köylüler, kaçmaya çalışan hayvanlarla birlikte ölümün peşine düştü. Dışarı çıkanlar oklarla vuruldu, kurtulanlar ise kılıçların gölgesinde son nefeslerini verdi. Sessizliğin yerini çığlıklar, korkunun yerini ise kaçınılmaz son aldı.