Cesaretin Bedeli

Hayatın büyük bir oyun olduğunu unutup kendimizi ciddiye almanın ne gereği var? Dağlar biz doğmadan önce de vardı, biz gittikten sonra da olacak. Oysa biz, durdurulması gereken gemiler gibi, kendi çapalarımızı hedeflerimize fırlatıp duruyoruz. Dışarıdan baktığımız çerçevelerin içine girmeyi bir denesek mi? Başkalarının çizdiği sınırlara hapsolmak yerine, kendi bakış açımızı genişletsek... Her şeyi biz mi biliriz? Çocuklarımızın gözünde kahraman olabiliriz, ama süper kahraman olmak hayatın gerçekleriyle pek uyuşmuyor. Kazandığımızda sevincimizi paylaşmak kolay, peki ya kaybettiğimizde neden kendimize eziyet ediyoruz? Dünya bizim için dönmüyor, nehirler mutluluğumuz için akmıyor. Güneş de biz istediğimiz için değil, kendi doğası gereği parlıyor. Geçmişin gölgesinde yaşamaktan vazgeçip bugüne odaklanmak varken, neden eski alışkanlıkların peşinde koşuyoruz? Her sakallıyı dede sanmak, her geleneği sorgusuz.