Cennette İki Yıl

Bir anarşist, zincirlerini kırmak için zindanın soğuk demirlerini değil, kendi onurunu seçer. Adımları, bilmediği bir toprağa düşerken, yüreğinde taşıdığı umutla birlikte Tanrı’nın merhametinin de peşinden gittiğini fark eder. Bu yeni dünyada, alçakgönüllü bir krallık, sırlarla dolu bir bilgelik tapınağı, tutkunun esir aldığı kalpler ve düşlerin sınırsız evreni onu beklemektedir. Her adım, sanki önceden yazılmış bir senaryonun parçasıdır; acıdan mutluluğa uzanan yol, irademizin ötesinde bir el tarafından çizilmiş gibidir. Aşk ise, gökten düşen bir yıldırım gibi ansızın gelir. Bir ağacın altında yağmurdan korunmaya çalışan saf bir köylünün üzerine düşen şimşek misali, ne zaman, nerede vuracağını bilemeyiz. Büyük bir kentin karmaşasında da, ıssız bir dağın yamacında da... Aşkın gücü karşısında, kimsenin dayanıklılığı söz konusu olamaz. Ne ona tutulmak için zamana ihtiyaç duyarız, ne de onun beklemeye tahammülü vardır.