Çember

Ori, geçmişin sıcak anlarına sığınmaya çalışırken buluyor kendini. Çocukluğunun el ele tutuştukları o büyük çemberi, köyünün ilk ışıklarıyla aydınlanan sabahlarını, toprağın kokusunu hatırlıyor. Ama titremesi durmuyor; soğuk mu, yoksa yüreğindeki ağırlık mı, ayırt edemiyor. İstemsizce sokulduğu Gremij’in kolları arasında bir nebze olsun ısınmaya çalışıyor. Oysa Gremij bile bu ani yakınlaşmanın ardındaki boşluğu anlamlandıramıyor. Mercan Alper, ilk romanıyla sessizliğin derinliklerine dalıyor. Taşların, çürümüş anıların ve kopuk bağların örüldüğü bir çember çiziyor etrafımıza. Dışarıda kalan ne varsa, bu sınırların içinde yeniden şekilleniyor. Yön yok, taraf yok; sadece sen ve o çember. Peki ya sen, bu halka içinde nereye düşüyorsun?